emperiquitar

  1. v pron Arranxarse alguén con moito esmero.
Verbo: emperiquitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquito

emperiquitas

emperiquita

emperiquitamos

emperiquitades

emperiquitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquitaba

emperiquitabas

emperiquitaba

emperiquitabamos

emperiquitabades

emperiquitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquitei

emperiquitaches

emperiquitou

emperiquitamos

emperiquitastes

emperiquitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquitara

emperiquitaras

emperiquitara

emperiquitaramos

emperiquitarades

emperiquitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquitarei

emperiquitarás

emperiquitará

emperiquitaremos

emperiquitaredes

emperiquitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquitaría

emperiquitarías

emperiquitaría

emperiquitariamos

emperiquitariades

emperiquitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquite

emperiquites

emperiquite

emperiquitemos

emperiquitedes

emperiquiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquitase

emperiquitases

emperiquitase

emperiquitasemos

emperiquitasedes

emperiquitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquitar

emperiquitares

emperiquitar

emperiquitarmos

emperiquitardes

emperiquitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

emperiquita

-

-

emperiquitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emperiquitar

emperiquitares

emperiquitar

emperiquitarmos

emperiquitardes

emperiquitaren

Gerundio

emperiquitando

Participio

emperiquitado

emperiquitada

emperiquitados

emperiquitadas