emparedar

< parede

v t Encerrar a alguén entre paredes.
v t Tapar cunha parede ou meter algo no seu interior para ocultalo.

Citas

Emparedaron os cartos para que os ladróns non llelos encontrasen, O asasino emparedou a súa víctima
Emparedárono para castigalo polo que fixo

Palabras vecinas

empaquetar empardecer emparedado -da emparedar emparellamento emparellar emparentar

Verbo: emparedar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparedo

emparedas

empareda

emparedamos

emparedades

emparedan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparedaba

emparedabas

emparedaba

emparedabamos

emparedabades

emparedaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparedei

emparedaches

emparedou

emparedamos

emparedastes

emparedaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparedara

emparedaras

emparedara

emparedaramos

emparedarades

emparedaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparedarei

emparedarás

emparedará

emparedaremos

emparedaredes

emparedarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparedaría

emparedarías

emparedaría

emparedariamos

emparedariades

emparedarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparede

emparedes

emparede

emparedemos

emparededes

empareden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparedase

emparedases

emparedase

emparedasemos

emparedasedes

emparedasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparedar

emparedares

emparedar

emparedarmos

emparedardes

emparedaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

empareda

-

-

emparedade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparedar

emparedares

emparedar

emparedarmos

emparedardes

emparedaren

Gerundio

emparedando

Participio

emparedado

emparedada

emparedados

emparedadas