embargar

< lat v *imbarricāre
  1. v t Reter determinados bens por mandato xudicial.
  2. v t Obstaculizar a realización dunha acción.
  3. v t Provocar a alguén unha emoción intensa que lle causa unha alleación dos sentidos.

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • A influencia da súa irmá embargaba a súa capacidade de decisión
  • A orde obrigaba a embargar a casa e o resto dos seus bens
  • Ó ver os seus fillos fóra de perigo embargouno a emoción e non deu falado

Palabras vecinas

Verbo: embargar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embargo

embargas

embarga

embargamos

embargades

embargan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embargaba

embargabas

embargaba

embargabamos

embargabades

embargaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embarguei

embargaches

embargou

embargamos

embargastes

embargaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embargara

embargaras

embargara

embargaramos

embargarades

embargaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embargarei

embargarás

embargará

embargaremos

embargaredes

embargarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embargaría

embargarías

embargaría

embargariamos

embargariades

embargarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embargue

embargues

embargue

embarguemos

embarguedes

embarguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embargase

embargases

embargase

embargasemos

embargasedes

embargasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embargar

embargares

embargar

embargarmos

embargardes

embargaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

embarga

-

-

embargade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embargar

embargares

embargar

embargarmos

embargardes

embargaren

Gerundio

embargando

Participio

embargado

embargada

embargados

embargadas