elocuente

< lat elŏquente
Pliral: elocuentes
  1. adx Que ten ou amosa elocuencia. Ex: É un político moi elocuente, sempre convence a todas as persoas, Preguntoulle cómo estaba e só lle respondeu cunha mirada elocuente.

Citas

  • É un político moi elocuente, sempre convence a todas as persoas, Preguntoulle cómo estaba e só lle respondeu cunha mirada elocuente.