albeite

< ár al-baitar gr ἱ ππιατρός
Pliral: albeites
  1. s m eterinario sen título pero que exerce como tal curando animais doentes. Ex: O albeite cortoulle a hemorraxia á vaca Ex: Non me fío nada dese médico, ¡éche un albeite!

Citas

  • Non me fío nada dese médico, ¡éche un albeite!
  • O albeite cortoulle a hemorraxia á vaca

Palabras vecinas