eléctrodo

< electro- + gr ὁ δός ‘camiño’
Pliral: eléctrodos
  1. s m FÍS Condutor eléctrico a través do que pode entrar ou saír unha corrente eléctrica dun medio. Este medio pode ser un sólido, unha disolución electrolítica, unha substancia fundida, un gas ou o baleiro.
  2. s m TECNOL Barra constituída por un núcleo metálico e un recubrimento non metálico, ou parcialmente metálico, que se emprega para a deposición do material de soldadura.

Formas incorrectas

electrodo