eira

< lat arĕa
Pliral: eiras
  1. s f Espazo de terra descuberto próximo á casa, chan e adaptado á forma do terreo, sobre o que se pousan e baten os cereais para separar o gran da palla, ou onde se secan legumes, castañas ou fabas.

Refranes

  • A eira, cando a deixa; a moza, cando a comeza.
  • Limpa e arraoxa a eira, cando está ágosto á beira.

Palabras vecinas