efectuar

< lat effectu ‘efecto’
  1. v t Levar a cabo ou realizar algo. Tm v pron. Ex: Xa efectuou onte o pagamento, O profesor mandoulles efectuar unha operación matemática Ex: Onte efectuose o cambio na empresa, Xa se efectuou o casamento

Citas

  • Onte efectuose o cambio na empresa, Xa se efectuou o casamento
  • Xa efectuou onte o pagamento, O profesor mandoulles efectuar unha operación matemática

Palabras vecinas

Verbo: efectuar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectúo

efectúas

efectúa

efectuamos

efectuades

efectúan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectuaba

efectuabas

efectuaba

efectuabamos

efectuabades

efectuaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectuei

efectuaches

efectuou

efectuamos

efectuastes

efectuaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectuara

efectuaras

efectuara

efectuaramos

efectuarades

efectuaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectuarei

efectuarás

efectuará

efectuaremos

efectuaredes

efectuarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectuaría

efectuarías

efectuaría

efectuariamos

efectuariades

efectuarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectúe

efectúes

efectúe

efectuemos

efectuedes

efectúen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectuase

efectuases

efectuase

efectuasemos

efectuasedes

efectuasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectuar

efectuares

efectuar

efectuarmos

efectuardes

efectuaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

efectúa

-

-

efectuade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

efectuar

efectuares

efectuar

efectuarmos

efectuardes

efectuaren

Gerundio

efectuando

Participio

efectuado

efectuada

efectuados

efectuadas