albacar

< ár al-baqqāra ‘vaquería’

Pliral: albacares

s m HIST/ARQUIT Recinto murado, porta ou torreón que había no exterior de certas fortificacións musulmás na Idade Media. Ex: Reconstruíron o albacar con pedra extraída do río.

Citas

alazán alazón alba albacar albaceteño -ña albacora albade