alaudar

< a + lat laudāre
  1. v pron Gabar as excelencias dun mesmo. Ex: Alaudouse tanto que molestou ó resto dos conferenciantes.

Sinónimos

Citas

  • Alaudouse tanto que molestou ao resto dos conferenciantes.
Verbo: alaudar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaudo

alaudas

alauda

alaudamos

alaudades

alaudan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaudaba

alaudabas

alaudaba

alaudabamos

alaudabades

alaudaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaudei

alaudaches

alaudou

alaudamos

alaudastes

alaudaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaudara

alaudaras

alaudara

alaudaramos

alaudarades

alaudaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaudarei

alaudarás

alaudará

alaudaremos

alaudaredes

alaudarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaudaría

alaudarías

alaudaría

alaudariamos

alaudariades

alaudarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaude

alaudes

alaude

alaudemos

alaudedes

alauden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaudase

alaudases

alaudase

alaudasemos

alaudasedes

alaudasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaudar

alaudares

alaudar

alaudarmos

alaudardes

alaudaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

alauda

-

-

alaudade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alaudar

alaudares

alaudar

alaudarmos

alaudardes

alaudaren

Gerundio

alaudando

Participio

alaudado

alaudada

alaudados

alaudadas