eclipsar

< eclipse

v t Causar un astro a eclipse doutro.
v t fig Facer que unha persoa ou unha cousa perda importancia ao interpoñerse outra que sobresae polas súas características ou calidades.
v pron olverse invisible un astro ao producirse unha eclipse.

Citas

A Lúa eclipsou o Sol
A súa intervención eclipsouse coa sabedoría dos demais concursantes
Eclipsou os demais participantes coa súa incrible voz
O sol eclipsouse a media mañá e o espectáculo foi fantástico

Palabras vecinas

eclesioloxía eclesiónimo eclímetro eclipsar eclipse eclíptica eclíptico -ca

Verbo: eclipsar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipso

eclipsas

eclipsa

eclipsamos

eclipsades

eclipsan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipsaba

eclipsabas

eclipsaba

eclipsabamos

eclipsabades

eclipsaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipsei

eclipsaches

eclipsou

eclipsamos

eclipsastes

eclipsaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipsara

eclipsaras

eclipsara

eclipsaramos

eclipsarades

eclipsaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipsarei

eclipsarás

eclipsará

eclipsaremos

eclipsaredes

eclipsarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipsaría

eclipsarías

eclipsaría

eclipsariamos

eclipsariades

eclipsarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipse

eclipses

eclipse

eclipsemos

eclipsedes

eclipsen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipsase

eclipsases

eclipsase

eclipsasemos

eclipsasedes

eclipsasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipsar

eclipsares

eclipsar

eclipsarmos

eclipsardes

eclipsaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

eclipsa

-

-

eclipsade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

eclipsar

eclipsares

eclipsar

eclipsarmos

eclipsardes

eclipsaren

Gerundio

eclipsando

Participio

eclipsado

eclipsada

eclipsados

eclipsadas