domear

< lat domāre
  1. v t Torcer unha cousa vencendo a resistencia que fai.
  2. v t Convencer a alguén pouco a pouco para que desista de facer ou de dicir algo.

Confrontaciones

Citas

  • Custoulle moito domealo para que cambiara de opinión
  • Domeou a xesta para facer un caxato
Verbo: domear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domeo

domeas

domea

domeamos

domeades

domean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domeaba

domeabas

domeaba

domeabamos

domeabades

domeaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domeei

domeaches

domeou

domeamos

domeastes

domearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domeara

domearas

domeara

domearamos

domearades

domearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domearei

domearás

domeará

domearemos

domearedes

domearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domearía

domearías

domearía

domeariamos

domeariades

domearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domee

domees

domee

domeemos

domeedes

domeen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domease

domeases

domease

domeasemos

domeasedes

domeasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domear

domeares

domear

domearmos

domeardes

domearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

domea

-

-

domeade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

domear

domeares

domear

domearmos

domeardes

domearen

Gerundio

domeando

Participio

domeado

domeada

domeados

domeadas