disonancia

< lat dissonantĭa

Pliral: disonancias

s f
1. Combinación de sons disonantes ou discordantes.
2. MÚS Calidade dalgúns intervalos ou acordes que producen un efecto de insatisfacción auditiva.
s f Falta de acordo ou de harmonía que teñen algunhas cousas entre si.
s f LIT Efecto de disharmonía que provocan certos elementos no esquema rítmico dunha composición.
disonancia cognitiva PSIC Estado de tensión que se produce nun individuo cando dous elementos cognitivos son incompatibles entre eles.

Sinónimos

cacofonía

consonancia

As disonancias son constantes entre os dous países, A disonancia entre o sillón e a alfombra sobresaen nas decoracións dese salón

disoluto -ta disolvente disolver disonancia disonante disonar disosmia