airear

< aire
  1. v t Someter á acción do aire. 
  2. v t Renovar o aire.
  3. v t fig Comentar algo para poñelo en coñecemento da xente.
  4. v pron Saír dun lugar pechado para tomar o aire.

Confrontaciones

Citas

  • Airea ben o cuarto para que non pasemos moita calor
  • Airearon todos os problemas do vestiario na rolda de prensa
  • Aireeime un pouco antes de proseguir a xuntanza
  • Aireou a roupa ao saír á rúa

Palabras vecinas

Verbo: airear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aireo

aireas

airea

aireamos

aireades

airean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aireaba

aireabas

aireaba

aireabamos

aireabades

aireaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aireei

aireaches

aireou

aireamos

aireastes

airearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aireara

airearas

aireara

airearamos

airearades

airearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

airearei

airearás

aireará

airearemos

airearedes

airearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

airearía

airearías

airearía

aireariamos

aireariades

airearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

airee

airees

airee

aireemos

aireedes

aireen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

airease

aireases

airease

aireasemos

aireasedes

aireasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

airear

aireares

airear

airearmos

aireardes

airearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

airea

-

-

aireade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

airear

aireares

airear

airearmos

aireardes

airearen

Gerundio

aireando

Participio

aireado

aireada

aireados

aireadas