abismar

< abismo
  1. v t Afundir nun abismo.
  2. v pron Concentrarse profundamente nun pensamento, sentimento ou contemplación, abstraéndose do arredor.

Citas

  • Non o molestes que cando se abisma non atende a ninguén, Abismouse na contemplación da fermosa paisaxe do Courel

Palabras vecinas

Verbo: abismar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abismo

abismas

abisma

abismamos

abismades

abisman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abismaba

abismabas

abismaba

abismabamos

abismabades

abismaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abismei

abismaches

abismou

abismamos

abismastes

abismaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abismara

abismaras

abismara

abismaramos

abismarades

abismaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abismarei

abismarás

abismará

abismaremos

abismaredes

abismarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abismaría

abismarías

abismaría

abismariamos

abismariades

abismarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abisme

abismes

abisme

abismemos

abismedes

abismen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abismase

abismases

abismase

abismasemos

abismasedes

abismasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abismar

abismares

abismar

abismarmos

abismardes

abismaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abisma

-

-

abismade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abismar

abismares

abismar

abismarmos

abismardes

abismaren

Gerundio

abismando

Participio

abismado

abismada

abismados

abismadas