dialoxismo

< lat dialogismu gr διαλογισμός
Pliral: dialoxismos
  1. s m LIT Figura retórica de pensamento que consiste na presentación textual das reflexións interiores que un suxeito mantén consigo mesmo, ben en forma de diálogo con preguntas e respostas, ben en forma de monólogo dirixidas á súa propia conciencia.
  2. s m LIT Concepto que defende a súa interacción constante con outros enunciados e, dentro do propio discurso, entre os diversos puntos de vista, voces, rexistros lingüísticos e variedades lingüísticas individuais, a través das intervencións do autor, dos narradores e dos personaxes.