diaguita

Pliral: diaguitas
  1. adx Relativo ou pertencente aos diaguitas ou á súa lingua.
  2. s ETN/HIST Individuo do pobo diaguita.
  3. s m pl ETN/HIST Pobo amerindio que viviu, desde o s X no NO de Arxentina, agrupado en pequenas aldeas, en construcións de barro, palla, canas e madeiras e cultivaban millo, quínoa, papas, porotos e zapallos, ademais de algodón. A chegada dos conquistadores europeos ao seu territorio (1540), orixinou a súa desaparición.
  4. s m LING Lingua amerindia que falaba o pobo diaguita. Desapareceu no s XVII ao impoñerse o quechua.

Citas

  • A cultura diaguita desapareceu como outras precolombinas