diagonal

< lat diagonāle
Pliral: diagonais
  1. adx Que atravesa calquera cousa oblicuamente desde un extremo ata o outro.
  2. adx Aplícase a unha superficie que pasa por dúas arestas non adxacentes dun poliedro.
    1. s f Segmento dunha recta que une dous vértices dun polígono ou dun poliedro que non pertencen ao mesmo lado ou á mesma cara, respectivamente.
    2. s f Recta que corta outras paralelas pero non perpendicularmente a elas.
    3. s f diagonal principal dunha matriz TRANSP Conxunto de elementos a ii dunha matriz cadrada A, que se caracterizan polo feito de ter un índice de fila igual ao de columna. 4
  4. cordas en diagonal MÚS Nervio que a cruza diagonalmente e que pasa pola clave, nunha bóveda de cruzaría.
  5. Disposición das cordas do piano en dous planos case paralelos, de xeito que as graves pasan en diagonal sobre as medias.

Citas

  • Este é o plano diagonal do vértice do cubo
  • Fixo un camiño diagonal desde a horta ata a casa
  • Ildefonso Cerdá deseñou a diagonal de Barcelona como vía de comunicación principal da cidade

Frases hechas

  • En diagonal loc adv En direcci

Palabras vecinas