diácono

< lat diacŏnu gr διάκονος   ‘servidor’
Pliral: diáconos
  1. s m RELIX Cristián ordenado que ten a misión de axudar o bispo e o presbítero nas funcións litúrxicas, ministeriais e benéficas. É a orde inmediatamente precedente á de sacerdote.

Palabras vecinas