devecer

< devezo
  1. v i Desexar algo con intensidade.
  2. v i Ir unha cousa a menos.

Citas

  • Devecía por ter un can, Deveciamos por un xeado de laranxa
  • En setembro os días xa devecen
  • Tes que comer máis que deveces moito

Formas incorrectas

debecer
Verbo: devecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devezo

deveces

devece

devecemos

devecedes

devecen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devecía

devecías

devecía

deveciamos

deveciades

devecían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devecín

deveciches

deveceu

devecemos

devecestes

deveceron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devecera

deveceras

devecera

deveceramos

devecerades

deveceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devecerei

devecerás

devecerá

deveceremos

deveceredes

devecerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devecería

devecerías

devecería

deveceriamos

deveceriades

devecerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deveza

devezas

deveza

devezamos

devezades

devezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devecese

deveceses

devecese

devecesemos

devecesedes

devecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devecer

deveceres

devecer

devecermos

devecerdes

deveceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

devece

-

-

devecede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devecer

deveceres

devecer

devecermos

devecerdes

deveceren

Gerundio

devecendo

Participio

devecido

devecida

devecidos

devecidas