devasar

  1. v t Abrir sucos na terra ao cavar.
  2. v t Facer devasas no campo ou no monte para evitar que o lume se propague.

Citas

  • As brigadas forestais devasaron o monte para evitar incendios
  • Devasaremos toda a leira para o sistema de rego
Verbo: devasar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devaso

devasas

devasa

devasamos

devasades

devasan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devasaba

devasabas

devasaba

devasabamos

devasabades

devasaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devasei

devasaches

devasou

devasamos

devasastes

devasaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devasara

devasaras

devasara

devasaramos

devasarades

devasaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devasarei

devasarás

devasará

devasaremos

devasaredes

devasarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devasaría

devasarías

devasaría

devasariamos

devasariades

devasarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devase

devases

devase

devasemos

devasedes

devasen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devasase

devasases

devasase

devasasemos

devasasedes

devasasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devasar

devasares

devasar

devasarmos

devasardes

devasaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

devasa

-

-

devasade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

devasar

devasares

devasar

devasarmos

devasardes

devasaren

Gerundio

devasando

Participio

devasado

devasada

devasados

devasadas