desturbar

< des- + turbar
  1. v t olver claro o que estaba escurecido ou turbio. Ex: Desturbou a auga da piscina botándolle novos productos químicos.

Sinónimos

Citas

  • Desturbou a auga da piscina botándolle novos productos químicos.
Verbo: desturbar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbo

desturbas

desturba

desturbamos

desturbades

desturban

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbaba

desturbabas

desturbaba

desturbabamos

desturbabades

desturbaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbei

desturbaches

desturbou

desturbamos

desturbastes

desturbaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbara

desturbaras

desturbara

desturbaramos

desturbarades

desturbaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbarei

desturbarás

desturbará

desturbaremos

desturbaredes

desturbarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbaría

desturbarías

desturbaría

desturbariamos

desturbariades

desturbarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbe

desturbes

desturbe

desturbemos

desturbedes

desturben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbase

desturbases

desturbase

desturbasemos

desturbasedes

desturbasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbar

desturbares

desturbar

desturbarmos

desturbardes

desturbaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desturba

-

-

desturbade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desturbar

desturbares

desturbar

desturbarmos

desturbardes

desturbaren

Gerundio

desturbando

Participio

desturbado

desturbada

desturbados

desturbadas