destronar

< trono
  1. v t Desposuír a alguén do trono quitándolle o seu poder.
  2. v t Desposuír a algo ou alguén da súa posición preeminente.

Antónimos

Citas

  • A revolución francesa destronou a Luís XVI
  • Este novo sistema operativo destronará o actual, O nacemento do bebé destronou o seu irmán
Verbo: destronar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrono

destronas

destrona

destronamos

destronades

destronan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destronaba

destronabas

destronaba

destronabamos

destronabades

destronaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destronei

destronaches

destronou

destronamos

destronastes

destronaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destronara

destronaras

destronara

destronaramos

destronarades

destronaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destronarei

destronarás

destronará

destronaremos

destronaredes

destronarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destronaría

destronarías

destronaría

destronariamos

destronariades

destronarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrone

destrones

destrone

destronemos

destronedes

destronen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destronase

destronases

destronase

destronasemos

destronasedes

destronasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destronar

destronares

destronar

destronarmos

destronardes

destronaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

destrona

-

-

destronade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destronar

destronares

destronar

destronarmos

destronardes

destronaren

Gerundio

destronando

Participio

destronado

destronada

destronados

destronadas