desnaturar

< natura
  1. v t
    1. Alterar as propiedades dunha cousa engadíndolle unha substancia artificial.
    2. ALIM/QUÍM Someter un produto a desnaturación.
  2. v t Privar do carácter natural de ser, sobre todo de calquera bo sentimento.

Confrontaciones

Citas

  • O ambiente do cárcere desnaturouno
Verbo: desnaturar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnaturo

desnaturas

desnatura

desnaturamos

desnaturades

desnaturan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnaturaba

desnaturabas

desnaturaba

desnaturabamos

desnaturabades

desnaturaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnaturei

desnaturaches

desnaturou

desnaturamos

desnaturastes

desnaturaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnaturara

desnaturaras

desnaturara

desnaturaramos

desnaturarades

desnaturaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnaturarei

desnaturarás

desnaturará

desnaturaremos

desnaturaredes

desnaturarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnaturaría

desnaturarías

desnaturaría

desnaturariamos

desnaturariades

desnaturarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnature

desnatures

desnature

desnaturemos

desnaturedes

desnaturen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnaturase

desnaturases

desnaturase

desnaturasemos

desnaturasedes

desnaturasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnaturar

desnaturares

desnaturar

desnaturarmos

desnaturardes

desnaturaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desnatura

-

-

desnaturade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desnaturar

desnaturares

desnaturar

desnaturarmos

desnaturardes

desnaturaren

Gerundio

desnaturando

Participio

desnaturado

desnaturada

desnaturados

desnaturadas