abiñar

< lat bīni
  1. v t Xuntar e torcer dous ou máis fíos formando mazarocas, especialmente no traballo do liño.
Verbo: abiñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiño

abiñas

abiña

abiñamos

abiñades

abiñan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiñaba

abiñabas

abiñaba

abiñabamos

abiñabades

abiñaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiñei

abiñaches

abiñou

abiñamos

abiñastes

abiñaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiñara

abiñaras

abiñara

abiñaramos

abiñarades

abiñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiñarei

abiñarás

abiñará

abiñaremos

abiñaredes

abiñarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiñaría

abiñarías

abiñaría

abiñariamos

abiñariades

abiñarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiñe

abiñes

abiñe

abiñemos

abiñedes

abiñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiñase

abiñases

abiñase

abiñasemos

abiñasedes

abiñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiñar

abiñares

abiñar

abiñarmos

abiñardes

abiñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abiña

-

-

abiñade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abiñar

abiñares

abiñar

abiñarmos

abiñardes

abiñaren

Gerundio

abiñando

Participio

abiñado

abiñada

abiñados

abiñadas