desestimar

< des- + estimar
  1. v t Non estimar a alguén ou a algo.
  2. v t Negarse a tomar en consideración unha petición, unha instancia ou un recurso.

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • Desestimou o seu cariño e acabou separándose
  • O Tribunal Superior de Xustiza desestimou o recurso
Verbo: desestimar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestimo

desestimas

desestima

desestimamos

desestimades

desestiman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestimaba

desestimabas

desestimaba

desestimabamos

desestimabades

desestimaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestimei

desestimaches

desestimou

desestimamos

desestimastes

desestimaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestimara

desestimaras

desestimara

desestimaramos

desestimarades

desestimaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestimarei

desestimarás

desestimará

desestimaremos

desestimaredes

desestimarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestimaría

desestimarías

desestimaría

desestimariamos

desestimariades

desestimarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestime

desestimes

desestime

desestimemos

desestimedes

desestimen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestimase

desestimases

desestimase

desestimasemos

desestimasedes

desestimasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestimar

desestimares

desestimar

desestimarmos

desestimardes

desestimaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desestima

-

-

desestimade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestimar

desestimares

desestimar

desestimarmos

desestimardes

desestimaren

Gerundio

desestimando

Participio

desestimado

desestimada

desestimados

desestimadas