desertar

< lat desertāre
  1. v i Abandonar un lugar, un partido, unha causa ou algo co que se está comprometido ou ao que se pertence.
  2. v i BÉL Abandonar un soldado ou un mariñeiro o seu posto.
  3. v i DER Separarse ou abandonar a causa ou o recurso interposto.

Citas

  • Aquel político desertou do partido nas seguintes eleccións
  • Desertou un novo mariñeiro do barco ruso
Verbo: desertar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deserto

desertas

deserta

desertamos

desertades

desertan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desertaba

desertabas

desertaba

desertabamos

desertabades

desertaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desertei

desertaches

desertou

desertamos

desertastes

desertaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desertara

desertaras

desertara

desertaramos

desertarades

desertaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desertarei

desertarás

desertará

desertaremos

desertaredes

desertarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desertaría

desertarías

desertaría

desertariamos

desertariades

desertarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deserte

desertes

deserte

desertemos

desertedes

deserten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desertase

desertases

desertase

desertasemos

desertasedes

desertasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desertar

desertares

desertar

desertarmos

desertardes

desertaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

deserta

-

-

desertade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desertar

desertares

desertar

desertarmos

desertardes

desertaren

Gerundio

desertando

Participio

desertado

desertada

desertados

desertadas