agonizar

< lat agonizāre gr ἀ γωνίζομαι ‘combatir, loitar’
  1. v i Estar nos momentos derradeiros da vida.
  2. v i fig Estar a punto de extinguirse unha cousa.

Citas

  • Agonizou polo menos durante dúas horas antes da morte
  • No século XVII xa agonizaba o Imperio español dos Austrias
Verbo: agonizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonizo

agonizas

agoniza

agonizamos

agonizades

agonizan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonizaba

agonizabas

agonizaba

agonizabamos

agonizabades

agonizaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonicei

agonizaches

agonizou

agonizamos

agonizastes

agonizaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonizara

agonizaras

agonizara

agonizaramos

agonizarades

agonizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonizarei

agonizarás

agonizará

agonizaremos

agonizaredes

agonizarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonizaría

agonizarías

agonizaría

agonizariamos

agonizariades

agonizarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonice

agonices

agonice

agonicemos

agonicedes

agonicen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonizase

agonizases

agonizase

agonizasemos

agonizasedes

agonizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonizar

agonizares

agonizar

agonizarmos

agonizardes

agonizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

agoniza

-

-

agonizade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

agonizar

agonizares

agonizar

agonizarmos

agonizardes

agonizaren

Gerundio

agonizando

Participio

agonizado

agonizada

agonizados

agonizadas