desdén

< desdeñar
Pliral: desdéns
  1. s m Indiferenza ou altivez despectiva que mostra unha persoa en relación a un asunto ou a outra persoa. Ex: Sempre fala con desdén dese tema Ex: Fíxome tantos desdéns que acabamos por enfadarnos

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Fíxome tantos desdéns que acabamos por enfadarnos
  • Sempre fala con desdén dese tema

Refranes

  • Á dama ao desdén parece ben.
  • Á fermosa o desdén sempre parece ben.
  • Cando o can quere a cadela, moita farela; e despois ergue a pata e mexa por ela.
  • Non te asañes, rapaz, que as nenas sonche para ver e os galáns para as mirar.

Palabras vecinas