descoroar

< des- + coroar
  1. v t Quitar a coroa a alguén.
  2. v t Quitar a parte superior dunha cousa.

Antónimos

Citas

  • Descoroárono porque era un tirano
  • O forte vento descorou o ornamento do muro
Verbo: descoroar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroo

descoroas

descoroa

descoroamos

descoroades

descoroan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroaba

descoroabas

descoroaba

descoroabamos

descoroabades

descoroaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroei

descoroaches

descoroou

descoroamos

descoroastes

descoroaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroara

descoroaras

descoroara

descoroaramos

descoroarades

descoroaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroarei

descoroarás

descoroará

descoroaremos

descoroaredes

descoroarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroaría

descoroarías

descoroaría

descoroariamos

descoroariades

descoroarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroe

descoroes

descoroe

descoroemos

descoroedes

descoroen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroase

descoroases

descoroase

descoroasemos

descoroasedes

descoroasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroar

descoroares

descoroar

descoroarmos

descoroardes

descoroaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

descoroa

-

-

descoroade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descoroar

descoroares

descoroar

descoroarmos

descoroardes

descoroaren

Gerundio

descoroando

Participio

descoroado

descoroada

descoroados

descoroadas