desconxuntar

< des- + conxuntar
  1. v t Saír un óso do seu sitio nunha articulación.

Sinónimos

Palabras vecinas

Verbo: desconxuntar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxunto

desconxuntas

desconxunta

desconxuntamos

desconxuntades

desconxuntan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxuntaba

desconxuntabas

desconxuntaba

desconxuntabamos

desconxuntabades

desconxuntaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxuntei

desconxuntaches

desconxuntou

desconxuntamos

desconxuntastes

desconxuntaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxuntara

desconxuntaras

desconxuntara

desconxuntaramos

desconxuntarades

desconxuntaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxuntarei

desconxuntarás

desconxuntará

desconxuntaremos

desconxuntaredes

desconxuntarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxuntaría

desconxuntarías

desconxuntaría

desconxuntariamos

desconxuntariades

desconxuntarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxunte

desconxuntes

desconxunte

desconxuntemos

desconxuntedes

desconxunten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxuntase

desconxuntases

desconxuntase

desconxuntasemos

desconxuntasedes

desconxuntasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxuntar

desconxuntares

desconxuntar

desconxuntarmos

desconxuntardes

desconxuntaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desconxunta

-

-

desconxuntade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desconxuntar

desconxuntares

desconxuntar

desconxuntarmos

desconxuntardes

desconxuntaren

Gerundio

desconxuntando

Participio

desconxuntado

desconxuntada

desconxuntados

desconxuntadas