desconcerto

< desconcertar
Pliral: desconcertos
  1. s m Acción e efecto de desconcertar. Ex: Tiña toda a habitación revolta, alí reinaba o desconcerto Ex: Ó derrubarse o edificio produciuse un gran desconcerto entre os viandantes, O naufraxio produciu un enorme desconcerto entre a xente da vila

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Ó derrubarse o edificio produciuse un gran desconcerto entre os viandantes, O naufraxio produciu un enorme desconcerto entre a xente da vila
  • Tiña toda a habitación revolta, alí reinaba o desconcerto

Palabras vecinas