desatrollar

  1. v t, v pron desatoar.
Verbo: desatrollar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrollo

desatrollas

desatrolla

desatrollamos

desatrollades

desatrollan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrollaba

desatrollabas

desatrollaba

desatrollabamos

desatrollabades

desatrollaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrollei

desatrollaches

desatrollou

desatrollamos

desatrollastes

desatrollaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrollara

desatrollaras

desatrollara

desatrollaramos

desatrollarades

desatrollaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrollarei

desatrollarás

desatrollará

desatrollaremos

desatrollaredes

desatrollarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrollaría

desatrollarías

desatrollaría

desatrollariamos

desatrollariades

desatrollarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrolle

desatrolles

desatrolle

desatrollemos

desatrolledes

desatrollen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrollase

desatrollases

desatrollase

desatrollasemos

desatrollasedes

desatrollasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrollar

desatrollares

desatrollar

desatrollarmos

desatrollardes

desatrollaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desatrolla

-

-

desatrollade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatrollar

desatrollares

desatrollar

desatrollarmos

desatrollardes

desatrollaren

Gerundio

desatrollando

Participio

desatrollado

desatrollada

desatrollados

desatrolladas