desalagar

< des- + alagar
  1. v t Desecar un lugar que estaba alagado. Tm v pron. Ex: Desalagaron o campo para sementar millo Ex: Desalagáronse as pozas que había no camiño co sol

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Desalagaron o campo para sementar millo
  • Desalagáronse as pozas que había no camiño co sol
Verbo: desalagar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalago

desalagas

desalaga

desalagamos

desalagades

desalagan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalagaba

desalagabas

desalagaba

desalagabamos

desalagabades

desalagaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalaguei

desalagaches

desalagou

desalagamos

desalagastes

desalagaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalagara

desalagaras

desalagara

desalagaramos

desalagarades

desalagaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalagarei

desalagarás

desalagará

desalagaremos

desalagaredes

desalagarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalagaría

desalagarías

desalagaría

desalagariamos

desalagariades

desalagarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalague

desalagues

desalague

desalaguemos

desalaguedes

desalaguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalagase

desalagases

desalagase

desalagasemos

desalagasedes

desalagasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalagar

desalagares

desalagar

desalagarmos

desalagardes

desalagaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desalaga

-

-

desalagade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalagar

desalagares

desalagar

desalagarmos

desalagardes

desalagaren

Gerundio

desalagando

Participio

desalagado

desalagada

desalagados

desalagadas