desagradar

< des- + agradar
  1. v i Causar desagrado. Ex: Non coñecía o seu noivo pero desagradoume bastante.

Citas

  • Non coñecía o seu noivo pero desagradoume bastante.
Verbo: desagradar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagrado

desagradas

desagrada

desagradamos

desagradades

desagradan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagradaba

desagradabas

desagradaba

desagradabamos

desagradabades

desagradaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagradei

desagradaches

desagradou

desagradamos

desagradastes

desagradaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagradara

desagradaras

desagradara

desagradaramos

desagradarades

desagradaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagradarei

desagradarás

desagradará

desagradaremos

desagradaredes

desagradarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagradaría

desagradarías

desagradaría

desagradariamos

desagradariades

desagradarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagrade

desagrades

desagrade

desagrademos

desagradedes

desagraden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagradase

desagradases

desagradase

desagradasemos

desagradasedes

desagradasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagradar

desagradares

desagradar

desagradarmos

desagradardes

desagradaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desagrada

-

-

desagradade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagradar

desagradares

desagradar

desagradarmos

desagradardes

desagradaren

Gerundio

desagradando

Participio

desagradado

desagradada

desagradados

desagradadas