desagarandar

< des- + agarandar
  1. v t Desnivelar a pedra fixa do muíño.
Verbo: desagarandar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarando

desagarandas

desagaranda

desagarandamos

desagarandades

desagarandan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarandaba

desagarandabas

desagarandaba

desagarandabamos

desagarandabades

desagarandaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarandei

desagarandaches

desagarandou

desagarandamos

desagarandastes

desagarandaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarandara

desagarandaras

desagarandara

desagarandaramos

desagarandarades

desagarandaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarandarei

desagarandarás

desagarandará

desagarandaremos

desagarandaredes

desagarandarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarandaría

desagarandarías

desagarandaría

desagarandariamos

desagarandariades

desagarandarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarande

desagarandes

desagarande

desagarandemos

desagarandedes

desagaranden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarandase

desagarandases

desagarandase

desagarandasemos

desagarandasedes

desagarandasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarandar

desagarandares

desagarandar

desagarandarmos

desagarandardes

desagarandaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desagaranda

-

-

desagarandade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desagarandar

desagarandares

desagarandar

desagarandarmos

desagarandardes

desagarandaren

Gerundio

desagarandando

Participio

desagarandado

desagarandada

desagarandados

desagarandadas