desafiar

< des- + afiar
  1. v t Deixar sen fío ou sen punta algo.
  2. v pron Quedarse sen fío ou sen punta algo.

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • Desafiou o coitelo do xamón e agora ten que mandalo afiar, Desafiou o lapis de tanto escribir
  • Desafiouse o fouciño de cortar tanto toxo no monte
Verbo: desafiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafío

desafías

desafía

desafiamos

desafiades

desafían

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiaba

desafiabas

desafiaba

desafiabamos

desafiabades

desafiaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiei

desafiaches

desafiou

desafiamos

desafiastes

desafiaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiara

desafiaras

desafiara

desafiaramos

desafiarades

desafiaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiarei

desafiarás

desafiará

desafiaremos

desafiaredes

desafiarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiaría

desafiarías

desafiaría

desafiariamos

desafiariades

desafiarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafíe

desafíes

desafíe

desafiemos

desafiedes

desafíen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiase

desafiases

desafiase

desafiasemos

desafiasedes

desafiasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiar

desafiares

desafiar

desafiarmos

desafiardes

desafiaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desafía

-

-

desafiade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiar

desafiares

desafiar

desafiarmos

desafiardes

desafiaren

Gerundio

desafiando

Participio

desafiado

desafiada

desafiados

desafiadas