derrocar

  1. v t Facer caer un sistema de goberno ou que unha persoa que ocupa un cargo ou un título o abandone. Ex: Os sublevados derrocaron o goberno que saíra elixido nas eleccións, Derrocaron o presidente do goberno cun golpe de estado.

Citas

  • Os sublevados derrocaron o goberno que saíra elixido nas eleccións, Derrocaron o presidente do goberno cun golpe de estado.

Palabras vecinas

Verbo: derrocar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derroco

derrocas

derroca

derrocamos

derrocades

derrocan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derrocaba

derrocabas

derrocaba

derrocabamos

derrocabades

derrocaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derroquei

derrocaches

derrocou

derrocamos

derrocastes

derrocaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derrocara

derrocaras

derrocara

derrocaramos

derrocarades

derrocaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derrocarei

derrocarás

derrocará

derrocaremos

derrocaredes

derrocarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derrocaría

derrocarías

derrocaría

derrocariamos

derrocariades

derrocarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derroque

derroques

derroque

derroquemos

derroquedes

derroquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derrocase

derrocases

derrocase

derrocasemos

derrocasedes

derrocasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derrocar

derrocares

derrocar

derrocarmos

derrocardes

derrocaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

derroca

-

-

derrocade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

derrocar

derrocares

derrocar

derrocarmos

derrocardes

derrocaren

Gerundio

derrocando

Participio

derrocado

derrocada

derrocados

derrocadas