dente

< lat dĕnte
Pliral: dentes
  1. ANAT
    1. s m Formación sólida de cor branca, dura e calcaria, incrustada nos ósos premaxilares e maxilares e na mandíbula, que empregan os vertebrados para mastigar e triturar o alimento, para se defenderen, no aseo ou noutras funcións.
    2. dente carniceiro Dente molar e premolar que está modificado para cortar a carne.
    3. dente definitivo/permanente Dente que non se substitúe por outro.
    4. dente de leite Dente da primeira dentición dalgúns mamíferos, que caen e se substitúen polos permanentes.
  2. s m p ext
    1. Cada unha das partes que sobresaen de certos obxectos, máquinas ou ferramentas, semellantes a un dente.
    2. TECNOL Elemento tallado sobre o corpo base da roda dunha engrenaxe, que permite transmitir o movemento a outra roda dentada.
  3. s m Cada unha das partes en que queda dividida unha cabeza de allo.
  4. ZOOL
    1. s m Cada unha das protuberancias do bordo das cunchas dalgúns bivalvos.
    2. dente cardinal Protuberancia da cuncha dos bivalvos na zona da charneira que funciona como unión entre as valvas.
  5. s m ORNIT Punta que teñen algunhas aves nos lados do peteiro.
  6. s m BOT División pouco fonda da marxe das estruturas foliares ou dos casulos ou cápsulas.
  7. s m ARQUIT Ladrillo ou perpiaño que se deixa sobresaír nunha obra para que trabe mellor coa construción posterior.
  8. dente de can PLANTA Planta perenne, da familia das liliáceas, con follas elípticas, opostas e con manchas alongadas de cor vermella. Na primavera a planta produce unha única flor pendurante, de cor violeta.
  9. dente de león PLANTA tarrelo.
  10. dente de mar ANIMAL Molusco da clase dos escafópodos, de simetría bilateral e de cuncha tubular, aberta polos dous extremos.

Citas

  • A serra ten os dentes oxidados, Rompéronlle a metade dos dentes ao peite

Frases hechas

  • Afiar os dentes. Prepararse para comer.
  • 1 Ter repugnancia a unha persoa ou cousa.
  • 2 Comer de todo, sen facer escolla cos alimentos.
  • 2 Non dar creto a unha noticia.
  • Bater/Dar dente con dente. Tremer co fr
  • Botar o dente. Morder a algu
  • Cortar os dentes. Dar denteira.
  • Dar que roer a quen non ten dentes. Darlle algo a quen non o estima.
  • Ensinar os dentes. Responder a unha agresi
  • Falar/Dicir entre dentes. Rosmar.
  • Fincar un o dente. Falar mal de algu
  • Meter/Fincar o dente. Comezar unha nova empresa.
  • Non chegar a un dente. Chegar a penas para probar.
  • Non entrarlle a un os dentes para dentro
  • Non haber para un dente. Haber moita necesidade.
  • Ser de bo dente/ter bo dente 1 Ser bo comedor.
  • Ter a un entre dentes. Ser hostil con algu
  • Traer entre dentes. Rumorear.
  • Xa lle teren nacido os dentes. Ter experiencia.

Refranes

  • a dente do neno que ven temperán, logo trae un novo irmán.
  • a que lle doia a moa, que a bote fóra.
  • A vianda dura quere a moa aguda.
  • Amóstrame os dentes e direiche o que comeches.
  • Cando o neno endenta, logo emparenta.
  • Cando un neno endenta, a morte tenta.
  • Cara sen dentes fai aos mortos viventes.
  • Quen padeza das moas que acuda á dentuza.
  • Quen ten mal dente, ten mal parente.

Palabras vecinas