abetumar

< betume
  1. v t Cubrir con betume.
  2. v t calafatear.

Citas

  • Teño que abetumar os zapatos porque xa non teñen ningún brillo
Verbo: abetumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetumo

abetumas

abetuma

abetumamos

abetumades

abetuman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetumaba

abetumabas

abetumaba

abetumabamos

abetumabades

abetumaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetumei

abetumaches

abetumou

abetumamos

abetumastes

abetumaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetumara

abetumaras

abetumara

abetumaramos

abetumarades

abetumaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetumarei

abetumarás

abetumará

abetumaremos

abetumaredes

abetumarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetumaría

abetumarías

abetumaría

abetumariamos

abetumariades

abetumarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetume

abetumes

abetume

abetumemos

abetumedes

abetumen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetumase

abetumases

abetumase

abetumasemos

abetumasedes

abetumasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetumar

abetumares

abetumar

abetumarmos

abetumardes

abetumaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abetuma

-

-

abetumade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abetumar

abetumares

abetumar

abetumarmos

abetumardes

abetumaren

Gerundio

abetumando

Participio

abetumado

abetumada

abetumados

abetumadas