denotar

< lat denotāre
  1. v t Servir unha cousa como marca ou sinal de algo. Ex: A palidez do seu rostro denotaba a anemia que padecía.

Citas

  • A palidez do seu rostro denotaba a anemia que padecía.
Verbo: denotar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denoto

denotas

denota

denotamos

denotades

denotan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denotaba

denotabas

denotaba

denotabamos

denotabades

denotaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denotei

denotaches

denotou

denotamos

denotastes

denotaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denotara

denotaras

denotara

denotaramos

denotarades

denotaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denotarei

denotarás

denotará

denotaremos

denotaredes

denotarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denotaría

denotarías

denotaría

denotariamos

denotariades

denotarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denote

denotes

denote

denotemos

denotedes

denoten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denotase

denotases

denotase

denotasemos

denotasedes

denotasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denotar

denotares

denotar

denotarmos

denotardes

denotaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

denota

-

-

denotade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

denotar

denotares

denotar

denotarmos

denotardes

denotaren

Gerundio

denotando

Participio

denotado

denotada

denotados

denotadas