demudar

< lat demutāre
  1. v t Provocar unha mudanza da expresión ou da cor do rostro.
  2. v pron Sufrir unha mudanza na expresión ou na cor do rostro.

Citas

  • A sorpresa da chegada do seu amigo demudoulle a cara
  • Demudóuselle a expresión cando lle comunicaron que aprobara a oposición
Verbo: demudar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demudo

demudas

demuda

demudamos

demudades

demudan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demudaba

demudabas

demudaba

demudabamos

demudabades

demudaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demudei

demudaches

demudou

demudamos

demudastes

demudaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demudara

demudaras

demudara

demudaramos

demudarades

demudaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demudarei

demudarás

demudará

demudaremos

demudaredes

demudarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demudaría

demudarías

demudaría

demudariamos

demudariades

demudarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demude

demudes

demude

demudemos

demudedes

demuden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demudase

demudases

demudase

demudasemos

demudasedes

demudasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demudar

demudares

demudar

demudarmos

demudardes

demudaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

demuda

-

-

demudade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

demudar

demudares

demudar

demudarmos

demudardes

demudaren

Gerundio

demudando

Participio

demudado

demudada

demudados

demudadas