decurión

< lat decurĭōne

Pliral: decurións

s m HIST Xefe dunha unidade de cabalaría formada por dez soldados no exército romano.
s m HIST Membro da curia municipal do Imperio Romano, encargado da recadación dos impostos e que respondía deles cos seus bens.
s m HIST Estudante avantaxado no antigo ensino de gramática, que se encargaba de tomarlle a lección a un grupo de dez alumnos ou menos.

Sinónimos

curial

décuplo -pla decuria decuriato decurión decurso decurtación decurvado -da