decatar

< de- + lat captāre
  1. v pron Tomar consciencia de algo, percibir polos sentidos. Ex: Non sei se te decatas do que fixeches.

Confrontaciones

Citas

  • Non sei se te decatas do que fixeches.
Verbo: decatar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decato

decatas

decata

decatamos

decatades

decatan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decataba

decatabas

decataba

decatabamos

decatabades

decataban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decatei

decataches

decatou

decatamos

decatastes

decataron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decatara

decataras

decatara

decataramos

decatarades

decataran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decatarei

decatarás

decatará

decataremos

decataredes

decatarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decataría

decatarías

decataría

decatariamos

decatariades

decatarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decate

decates

decate

decatemos

decatedes

decaten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decatase

decatases

decatase

decatasemos

decatasedes

decatasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decatar

decatares

decatar

decatarmos

decatardes

decataren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

decata

-

-

decatade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decatar

decatares

decatar

decatarmos

decatardes

decataren

Gerundio

decatando

Participio

decatado

decatada

decatados

decatadas