decantar

< de- + 3 canto
  1. v t
    1. erter o líquido dun recipiente inclinándoo de xeito que o pouso do fondo non saia e poida separarse do líquido.
    2. FÍS Separar un líquido do sólido que leva en suspensión ou ben, separar dous líquidos inmiscibles de diferente densidade.
  2. v pron Pousarse unha substancia sólida que estaba en suspensión.
  3. v pron Tomar partido por algo ou alguén.

Citas

  • A terra do lodo decantouse no fondo
  • Decantaron o viño para quitarlle as impurezas
  • Decantouse polo máis pobre de todos
Verbo: decantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decanto

decantas

decanta

decantamos

decantades

decantan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decantaba

decantabas

decantaba

decantabamos

decantabades

decantaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decantei

decantaches

decantou

decantamos

decantastes

decantaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decantara

decantaras

decantara

decantaramos

decantarades

decantaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decantarei

decantarás

decantará

decantaremos

decantaredes

decantarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decantaría

decantarías

decantaría

decantariamos

decantariades

decantarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decante

decantes

decante

decantemos

decantedes

decanten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decantase

decantases

decantase

decantasemos

decantasedes

decantasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decantar

decantares

decantar

decantarmos

decantardes

decantaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

decanta

-

-

decantade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decantar

decantares

decantar

decantarmos

decantardes

decantaren

Gerundio

decantando

Participio

decantado

decantada

decantados

decantadas