debruzar

  1. v pron Inclinar o corpo cara a adiante apoiando os cóbados nalgún sitio. Ex: Debruzouse no peitoril da ventá para tomar o fresco, Despois de cear gústalle debruzarse enriba da mesa e durmir un pouquiño.

Citas

  • Debruzouse no peitoril da ventá para tomar o fresco, Despois de cear gústalle debruzarse enriba da mesa e durmir un pouquiño.
Verbo: debruzar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debruzo

debruzas

debruza

debruzamos

debruzades

debruzan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debruzaba

debruzabas

debruzaba

debruzabamos

debruzabades

debruzaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debrucei

debruzaches

debruzou

debruzamos

debruzastes

debruzaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debruzara

debruzaras

debruzara

debruzaramos

debruzarades

debruzaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debruzarei

debruzarás

debruzará

debruzaremos

debruzaredes

debruzarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debruzaría

debruzarías

debruzaría

debruzariamos

debruzariades

debruzarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debruce

debruces

debruce

debrucemos

debrucedes

debrucen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debruzase

debruzases

debruzase

debruzasemos

debruzasedes

debruzasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debruzar

debruzares

debruzar

debruzarmos

debruzardes

debruzaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

debruza

-

-

debruzade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

debruzar

debruzares

debruzar

debruzarmos

debruzardes

debruzaren

Gerundio

debruzando

Participio

debruzado

debruzada

debruzados

debruzadas