aformigar

< formiga
  1. v i Sentir un forte proído nalgunha parte do corpo.
  2. v i Sufrir algunha transformación unha masa ou alimentos feitos con masa pola acción dun fermento.
  3. v i fig Estar en movemento un gran número de persoas ou cousas nun lugar determinado.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • A masa da empanada aformigou
  • Aformíganme as pernas cando ando moito
  • Os nenos aformigaban no patio do colexio saltando e correndo
Verbo: aformigar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformigo

aformigas

aformiga

aformigamos

aformigades

aformigan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformigaba

aformigabas

aformigaba

aformigabamos

aformigabades

aformigaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformiguei

aformigaches

aformigou

aformigamos

aformigastes

aformigaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformigara

aformigaras

aformigara

aformigaramos

aformigarades

aformigaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformigarei

aformigarás

aformigará

aformigaremos

aformigaredes

aformigarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformigaría

aformigarías

aformigaría

aformigariamos

aformigariades

aformigarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformigue

aformigues

aformigue

aformiguemos

aformiguedes

aformiguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformigase

aformigases

aformigase

aformigasemos

aformigasedes

aformigasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformigar

aformigares

aformigar

aformigarmos

aformigardes

aformigaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aformiga

-

-

aformigade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aformigar

aformigares

aformigar

aformigarmos

aformigardes

aformigaren

Gerundio

aformigando

Participio

aformigado

aformigada

aformigados

aformigadas