cráter

< lat crater gr κρατ ή ρ ‘vaso, vasilla’
Pliral: cráteres
  1. s m ARQUEOL aso grego de grandes dimensións en que se mesturaba auga e viño.
  2. s m XEOG Depresión circular, de paredes abruptas, situada na parte superior dun volcán.
  3. cráter lunar ASTRON Denominación incorrecta aplicada ao circo lunar.
  4. cráter meteorítico XEOG Cavidade da superficie da Terra producida polo impacto dun meteorito ao caer.

Citas

  • A planicie estaba chea de cráteres dos que non se sabía a súa orixe

Palabras vecinas