couto

< lat cautu, p p de cavēre ‘precaverse’
Pliral: coutos
  1. s m Terreo ou conxunto de terreos cercados sobre os que existe algunha prohibición, particularmente de caza ou pesca.
  2. s m Terreo de monte cercado.
  3. couto xurisdicional HIST Terreo baixo a xurisdición dun señor, eclesiástico ou laico, que exerce as funcións características do poder público.

Sinónimos

Citas

  • A Garda Civil atopouno cazando co can dentro do couto
  • Onde hoxe está a casa antigamente había un couto

Palabras vecinas