cotenar

  1. v t cotar.
Verbo: cotenar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coteno

cotenas

cotena

cotenamos

cotenades

cotenan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotenaba

cotenabas

cotenaba

cotenabamos

cotenabades

cotenaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotenei

cotenaches

cotenou

cotenamos

cotenastes

cotenaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotenara

cotenaras

cotenara

cotenaramos

cotenarades

cotenaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotenarei

cotenarás

cotenará

cotenaremos

cotenaredes

cotenarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotenaría

cotenarías

cotenaría

cotenariamos

cotenariades

cotenarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotene

cotenes

cotene

cotenemos

cotenedes

cotenen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotenase

cotenases

cotenase

cotenasemos

cotenasedes

cotenasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotenar

cotenares

cotenar

cotenarmos

cotenardes

cotenaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

cotena

-

-

cotenade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotenar

cotenares

cotenar

cotenarmos

cotenardes

cotenaren

Gerundio

cotenando

Participio

cotenado

cotenada

cotenados

cotenadas